Boru xətti tamamlandıqda dövrənin içində nə olduğu bilinmir: gözdən qaçmış lehim, sıxılmamış qayka, çatlamış genişləndirilmiş boru ucu. Bunları agentlə axtarmaq həm bahadır, həm də atmosferə qaz buraxır. Bunun əvəzinə dövrə quru azotla doldurulur. Azot ucuzdur, yanmır, rütubət saxlamır və yağla reaksiyaya girmir. Oksigen və sıxılmış hava heç vaxt işlədilmir: oksigen yağla təmasda partlayır, sıxılmış hava isə dövrəyə rütubət salır. İşlədilən azot quru və yüksək təmizlikdə olmalıdır.
Sınaq təzyiqi sistemin icazə verilən ən yüksək təzyiqinə (etiketdəki PS dəyəri) görə seçilir; EN 378 standartı kiplik sınağını bu dəyərdə, möhkəmlik sınağını bir qədər yuxarıda tələb edir. R404A və R449A sistemlərində sahədə geniş yayılmış təcrübə yüksək təzyiq tərəfi üçün 25–28 bar, aşağı təzyiq tərəfi üçün 12–18 bardır. Təzyiq pilləli qaldırılır: əvvəlcə 3–5 barda kobud sızmalar axtarılır, sonra hədəf dəyərə çıxılır. Balon mütləq reduktorla qoşulur.
Dövrə təzyiq altında ən azı bir neçə saat, yaxşı olar ki, 24 saat saxlanır və başlanğıc ilə son təzyiq ətraf mühit temperaturu ilə birlikdə qeyd edilir. Temperatur dəyişibsə təzyiq də dəyişir: 25 barda hər 1 K təqribən 0,09 bar edir, yəni gecə 10 K soyuyan xətdə 0,9 bar düşüş sızma demək deyil. Temperatur düzəlişindən sonra düşüş varsa birləşmələr köpüklə yoxlanır. Dəqiq axtarış üçün 5% hidrogenli azot və hidrogen detektoru işlədilir.
Diqqət ediləcək məqamlar: pressostatın, qoruyucu klapanın və bəzi sensorların sınaq təzyiqinə davam gətirib-gətirmədiyi əvvəlcədən yoxlanır, lazım gəlsə dövrədən ayrılır. Kompressorun aşağı təzyiq tərəfi üçün istehsalçının həddi aşılmır. Sınaq bitdikdə azot yavaş-yavaş və təhlükəsiz istiqamətə boşaldılır; qapalı maşın otağında boğulma təhlükəsi var. Ardıcıllıq heç vaxt dəyişmir: azot sınağı, vakuumlama, sonra agent doldurması. Lehimləmə zamanı borudan aşağı sərflə azot keçirmək də daxili səthdə his yaranmasının qarşısını alır.