Ənənəvi nəzarətdə kondenser fanları vurma təzyiqini yay-qış eyni dəyərdə, məsələn 40 °C kondensasiyada saxlayır. Halbuki xarici hava 10 °C ikən kondenser 20–25 °C-də də kondensasiya etdirə bilər. Üzən kondensasiyada ayar nöqtəsi sabit deyil; xarici hava temperaturuna müəyyən fərq əlavə edilərək hesablanır, tipik olaraq xarici hava + 8–12 K. Hava soyuduqca hədəf düşür, kompressor daha aşağı təzyiqə vurur və daha az güc çəkir.
Qazanc birbaşa hesablana bilir: kondensasiya temperaturundakı hər 1 K düşüş kompressor istehlakını 2–3% azaldır və gücü bir qədər artırır. Kondensasiyanı 40 °C-dən 25 °C-yə endirmək həmin saatlarda istehlakı təqribən üçdə bir azaldır. Türkiyənin daxili bölgələrində gecələr və qış ayları uzun müddət sərin keçdiyindən illik qənaət 10–20%-ə çatır. Fanların daha çox işləməsi bir qədər əlavə istehlak gətirir; EC fanlarla bu əlavə yük kiçik qalır.
Kondensasiyanın enə biləcəyi alt hədd var. Termostatik genişlənmə klapanı qabağındakı və arxasındakı təzyiq fərqi ilə agent buraxır; fərq çox azalsa evaporator ac qalır. Mexaniki klapanlı sistemlərdə buna görə kondensasiya ən azı 25–30 °C-də saxlanır. Elektron genişlənmə klapanı xeyli aşağı təzyiq fərqində işləyə bildiyindən hədd 15–20 °C-yə enir. Kompressorun iş zərfi, yağ ayırıcının səmərəsi və isti qaz defrostu üçün lazım olan təzyiq də alt həddi müəyyən edir.
Tətbiq üçün lazım olanlar: xarici hava sensoru, vurma təzyiqi vericisi, dövr nəzarətli kondenser fanları və bu məntiqi işlədən nəzarət cihazı. İstiliyin geri qazanıldığı müəssisələrdə ikisi ziddiyyət təşkil edir; isti su üçün yüksək kondensasiya, səmərə üçün aşağı kondensasiya istənir və üstünlük mövsümə görə seçilir. Mövcud sistemlərdə çox vaxt yalnız ayarın dəyişdirilməsi və fan nəzarətinin əlavə edilməsi ilə tətbiq oluna bilir. Kataloqumuzdakı kondenserlərin gücləri fərqli temperatur fərqlərində verilir.