Emniyet valfi, öbür korumaların hepsi görevini yapamadığında devreye girer. Normalde yüksek basınç presostatı kompresörü durdurur. Ama yangın, sıvıyla tam dolu ve iki ucu kapalı kalmış bir kap ya da arızalı bir presostat basıncı yükseltmeye devam ederse, yayın tuttuğu klape açılır ve akışkanı atar. Basınç düşünce klape yeniden kapanır. Resiverde, yağ ayırıcıda, büyük sıvı ayırıcılarda ve CO₂ sistemlerinin her kapatılabilir bölümünde bulunur.
Valfin açma basıncı, koruduğu kabın etiketinde yazan izin verilen en yüksek basıncı (PS) geçemez. HFC’li soğutma gruplarında yüksek basınç tarafı için 25–33 bar, R410A için 40–45 bar, transkritik CO₂ sistemlerinde 120–140 bar tipik değerlerdir. Yüksek basınç presostatı bunun altında, genellikle açma basıncının %90’ını aşmayacak biçimde ayarlanır ki valf yalnızca gerçek bir acil durumda açsın. Etiketinde açma basıncı, boşaltma kapasitesi ve üretim tarihi yazılıdır; etiketsiz valf kullanılmaz.
Valfin boşaltma kapasitesi kabın boyutuna göre hesaplanır; soğutma sistemleri için bu hesap EN 13136, genel kurallar EN 378 standardında tanımlıdır. Çıkış, insanların bulunmadığı açık havaya yönlendirilir; çıkış borusu daraltılmaz ve içine yağmur suyu dolmayacak biçimde yapılır. Büyük kaplarda üç yollu değiştirme valfi üzerinde çift emniyet valfi kullanılır; biri sökülürken öbürü kabı korumayı sürdürür. Kapalı makine dairesine boşalan akışkan boğulma tehlikesi yaratır; yanıcı ve zehirli akışkanlarda bu kural daha da önemlidir.
Bir kez açmış emniyet valfi çoğu zaman tam kapanmaz ve hafifçe kaçırır; kural olarak değiştirilir. Valfin ayarıyla oynanmaz, mührü sökülmez ve valf ile kap arasına kapatma vanası konmaz. Çıkış ağzında yağ izi kaçağın işaretidir. Valfler üreticinin ve yürürlükteki basınçlı ekipman mevzuatının öngördüğü aralıklarla denetlenir ya da yenilenir; uygulamada bu süre çoğunlukla beş yıl dolayındadır. Değiştirilen valf, eskisiyle aynı açma basıncında ve en az aynı kapasitede olmalıdır.