R407C, ağırlıkça %23 R32, %25 R125 ve %52 R134a içeren zeotropik bir karışımdır. Basınçları ve kapasitesi klima koşullarında R22’ye çok yakın olduğu için 2000’lerde R22’li klima santrallerinin, çatı tipi cihazların, chillerlerin ve ısı pompalarının yerine geçen ana akışkan olmuştur. Yanmaz ve düşük zehirlidir (A1). Ozonu etkilemez; GWP’si 1.774’tür. Mineral yağla karışmadığı için POE (poliolester) yağla kullanılır. Atmosfer basıncında yaklaşık −44 °C’de kaynamaya başlar.
Tipik basınçlar: 0 °C’de dew noktasında yaklaşık 3,6 bar g, bubble noktasında 4,7 bar g; 40 °C yoğuşmada 15–16 bar g. Aynı sıcaklıkta iki sütun arasındaki bu 1 bar’lık fark, 7 K’lik glide’ın basınç karşılığıdır. Evaporatörün girişi çıkışından birkaç derece daha soğuktur; su soğutan chillerlerde donma koruması bu yüzden girişteki en düşük sıcaklığa göre ayarlanır. Taşmalı evaporatörlerde bileşenler ayrıştığı için kullanılmaz.
Soğuk oda tarafında yeri sınırlıdır: buharlaşma sıcaklığı −10 °C’nin altına indikçe kapasitesi ve verimi R22’ye göre belirgin biçimde düşer, donmuş muhafazaya uygun değildir. Pozitif sıcaklıklı odalarda, proses soğutmada ve su soğutma gruplarında görülür. R22’den dönüşümde mineral yağ boşaltılıp POE ile değiştirilir; eski yağın kalıntısı %5’in altına indirilmelidir. Filtre kurutucu, contalar ve genleşme valfi de yenilenir ya da yeniden ayarlanır. Bu işlem genellikle iki ya da üç yağ değişimi gerektirir.
Serviste glide kurallarına uyulur: akışkan tüpten sıvı olarak alınır, kızgınlık dew, aşırı soğutma bubble değerinden hesaplanır. Yanlış sütunu kullanmak 5–7 K hata demektir ve sistemin gereksiz yere eksik ya da fazla şarj edilmesine yol açar. Yeni klima ve ısı pompalarında yerini büyük ölçüde R32 almıştır; mevcut R407C cihazları için servis gazı bulunmaktadır. Akışkan basınç–sıcaklık tablomuz R407C için her iki sütunu da verir.