Suyun buxarlanması havadan istilik alır; havanın ümumi enerjisi dəyişmir, amma temperaturu düşür, rütubəti artır. Adiabatik sözü çöldən istilik mübadiləsi olmadan baş verən bu dəyişməni bildirir. Kondenserin hava girişinə qoyulan yaş sellüloz pətəklər və ya xırda su dumanı püskürən ucluqlar havanı batareyanın səthinə çatmazdan əvvəl soyudur. Pətəkli düzəndə kondenserin özü quru qalır; soyutma qülləsindən fərqi budur. Su isti metal səthdə deyil, havanın içində buxarlanır; lamel ərp bağlamır və korroziyaya uğramır.
Hava ən çox yaş termometr temperaturuna qədər soyudula bilir; pətəkli sistemlər bu fərqin 70–90%-ni tutur. Quru iqlimdə qazanc böyükdür: 36 °C temperatur və 20% nisbi rütubətdə yaş termometr 19 °C civarındadır və hava pətəkdən 22–24 °C-də çıxır. Kondensasiya temperaturu 10–12 K düşür, kompressor istehlakı 20–30% azalır. Rütubətli sahil iqlimində eyni sistem cəmi 3–5 K qazandırır. Qazanc ən isti saatlarda, yəni məhz ehtiyac duyulan anda ən yüksəkdir.
Sistem yalnız xarici hava müəyyən temperaturu (adətən 25–28 °C) keçdikdə su verir; ilin böyük hissəsində kondenser quru işləyir. Buna görə illik su istehlakı soyutma qülləsininkinin kiçik bir hissəsidir və durğun ilıq su olmadığı üçün gigiyena riski aşağıdır. Mərkəzi Anadolu kimi yayı isti və quru bölgələrdə, xüsusən transkritik CO₂ qaz soyuducularında və yüksək kondensasiya temperaturundan güc itirən qruplarda təsirlidir. Mövcud kondenserlərə sonradan da əlavə edilə bilir.
Suyun keyfiyyəti həlledicidir. Dumanın birbaşa lamelə püskürüldüyü düzənlərdə əhəngli su lameli bir neçə mövsümə örtür və kondenseri qalıcı olaraq zəiflədir; bu düzənlərdə yumşaldılmış və ya əks osmosdan keçmiş su və korroziyaya qarşı örtüklü lamel işlədilir. Pətəkli sistemlərdə əhəng pətəkdə qalır, pətək bir neçə ildən bir dəyişdirilir. Mövsümün sonunda xətlər boşaldılır. Pətək quru ikən də hava müqaviməti yaratdığından fan seçimi buna görə aparılır. Su xəttinə filtr qoyulur və ucluqlar müntəzəm təmizlənir.