Soyutma sistemi istiliyi yox etmir, daşıyır. Kameradan çəkilən istiliklə kompressorun çəkdiyi elektrikin cəmi kondenserdən çölə atılır: 100 kW soyudan və 40 kW elektrik çəkən qurğu havaya fasiləsiz 140 kW istilik verir. Eyni müəssisə çox vaxt yuma suyu və qızdırma üçün ayrıca yanacaq yandırır. İstiliyin geri qazanılması vurma xəttinə əlavə edilən istilik mübadiləcisi ilə bu istiliyi suya ötürür. İstilik onsuz da istehsal olunub; haqqı ödənilib.
İki səviyyə var. Qızma alıcı (desuperheater) kompressordan çıxan isti qazın yalnız qızma istiliyini alır; bu, ümumi atılan istiliyin 10–25%-dir, amma temperaturu yüksəkdir, 55–65 °C su alınır. Tam kondensasiyalı geri qazanmada istiliyin hamısı alınır; suyun temperaturu kondensasiya temperaturundan bir neçə dərəcə aşağı, 35–45 °C səviyyəsində qalır. Transkritik CO₂ sistemlərində 60–70 °C su yüksək nisbətdə istehsal oluna bilir. Hansının seçiləcəyini müəssisədə lazım olan isti suyun temperaturu və gündəlik miqdarı müəyyən edir.
Qida müəssisələrində ən uyğun istifadə yerləri bunlardır: kəsimxana və süd müəssisələrində təmizlik və yuma suyunun ilkin qızdırılması, işçi duşları, dondurulmuş anbarların döşəməaltı qızdırılması (şaxta qabarmasına qarşı 10–20 °C-də qlikol kifayətdir), ofis və emal sahələrinin qızdırılması, qapı və rampa ətrafındakı buzlanmanın qarşısının alınması. İstiliyin istehsalı ilə istehlakı eyni saatlara düşmədiyindən izolyasiyalı saxlama çəni lazımdır. Çənin həcmi gündəlik isti su istehlakına görə seçilir.
Tələ daha isti su almaq üçün kondensasiya təzyiqini qaldırmaqdır: kondensasiya temperaturundakı hər 1 K artım kompressor istehlakını 2–3% artırır və qazanc itkiyə çevrilir. Əvvəlcə qızma istiliyi alınmalı, təzyiq yalnız hesab göstərirsə qaldırılmalıdır. İçməli su dövrəsində agentin və yağın suya qarışmaması üçün ikidivarlı istilik mübadiləcisi işlədilir. Əhəngli suda lövhələr sürətlə tutulur; suyun yumşaldılması və müntəzəm təmizlik planlaşdırılır. Geri qazanma dövrədən çıxarıldıqda kondenser bütün istiliyi tək başına ata bilməlidir.