İstilik nasosu ilə soyutma qrupu eyni maşındır; fərq hansı ucun işə yaramasındadır. Soyutmada evaporatorun çəkdiyi istilik istənir, kondenserin atdığı istilik tullantıdır. İstilik nasosunda əksinə, kondenserin verdiyi istilik məhsuldur. Dördyollu klapan əlavə edilmiş cihazlar dövrü çevirərək eyni istilik mübadiləciləri ilə yayda soyudur, qışda qızdırır. Hava mənbəli cihazlarda xarici blok qışda evaporator kimi işləyir, qırovlanır və defrost edir. Məişət kondisionerləri bu düzənin ən məşhur nümunəsidir.
Səmərəsi qızdırma səmərəlilik əmsalı (COP) ilə ölçülür: sərf olunan 1 kW elektrikə qarşılıq verilən istilik. Tipik dəyərlər 3–5-dir; yəni elektrik qızdırıcısının üçdə biri ilə beşdə biri qədər elektriklə eyni istilik alınır. COP mənbə ilə istifadə temperaturu arasındakı fərqdən asılıdır: fərq hər 1 K böyüdükdə səmərə 2–3% düşür. Buna görə 35 °C-lik döşəmədən qızdırma 60 °C-lik radiator dövrəsindən xeyli səmərəli işləyir.
Qida və soyuq anbar müəssisələrində ən ağıllı istilik nasosu soyutma sisteminin tullantı istiliyini mənbə kimi işlədəndir. Kondenser dövrəsindən 25–35 °C-də gələn su istilik nasosu ilə 60–80 °C-yə qaldırılır və pasterizasiya, yuma və ya qurutma üçün istifadə olunur. Mənbə ilıq olduğundan COP 4–6 səviyyəsinə qalxır. Eyni anda həm soyutma, həm qızdırma ehtiyacı olan süd, ət və içki müəssisələri bu həlldən ən çox faydalanır.
Seçimdə lazım olan su temperaturu, istilik ehtiyacının gün ərzindəki bölgüsü və mənbə temperaturunun ən aşağı dəyəri müəyyən edilir. Hava mənbəli cihazların gücü məhz ehtiyacın ən yüksək olduğu soyuq günlərdə düşür; −10 °C-də nominal dəyərin 60–70%-nə enə bilər. Yüksək temperatur üçün R290, R744 və R717 kimi təbii agentlər və ya R134a önə çıxır. Saxlama çəni kompressorun qısa aralıqlarla dayanıb-işə düşməsinin qarşısını alır. İnvestisiyanın geri qayıtması illik iş saatı ilə birbaşa bağlıdır.