İzolyasiya istilik axınını dayandırmır, yavaşladır. −20 °C-lik kameranın altındakı torpaq zamanla soyuyur; 0 °C sərhədi aylar və ya bir neçə il sonra torpağa çatır. Torpaqdakı su donarkən altdan yeni su çəkir və linza şəkilli buz qatları böyüyür. Bu buz döşəməni santimetrlərlə, pis nümunələrdə 20–30 sm yuxarı itələyir: beton çatlayır, rəflər əyilir, qapı bağlanmır, sütunlar qalxır. Bu hadisəyə şaxta qabarması deyilir. Təmiri anbarın boşaldılmasını və döşəmənin sökülməsini tələb etdiyindən tədbir tikinti zamanı görülür.
Üç geniş yayılmış üsul var. Elektrik qızdırması: izolyasiyanın altındakı betona qoruyucu boru içində qızdırıcı kabellər döşənir; quraşdırılmış güc adətən 10–20 W/m²-dir və kiçik və orta kameralar üçün ən sadə həlldir. Qlikollu sistem: döşəmənin altına basdırılmış plastik borulardan 10–20 °C qlikol–su qarışığı dövr etdirilir; istilik soyutma sisteminin kondenser tərəfindən geri qazanıldığı üçün istismarı demək olar ki, pulsuzdur və böyük anbarların standartıdır. Havalandırma: döşəmənin altına 100–150 mm diametrli borular döşənir, içlərindən xarici hava təbii yolla və ya fanla keçirilir.
İdarəetmə sadədir: döşəmənin altına basdırılmış sensorlar temperaturu +5 ilə +10 °C arasında saxlayacaq şəkildə qızdırmanı açıb-bağlayır. Daha isti saxlamaq lazımsızdır, çünki verilən istiliyin bir hissəsi izolyasiyadan keçərək kameraya yük olur. Sensorlar və kabellər sonradan dəyişdirilə bilsin deyə borunun içindən keçirilir və ehtiyatla döşənir; beton tökülməzdən əvvəl hər dövrənin müqaviməti və izolyasiyası ölçülüb qeydə alınır. Nasazlıq alarmı şərtdir: qızdırmanın dayandığı aylarla hiss olunmaya bilər, hiss olunanda isə torpaq artıq donmuş olur.
Nə vaxt lazımdır? Döşəməsi torpağa oturan və fasiləsiz sıfırdan aşağıda işləyən hər kamerada: dondurulmuş saxlama, şok kamerası, dondurma anbarı. Ara mərtəbədə, zirzəminin üstündə və ya altı açıq polad platformada duran kameralarda torpaqla təmas olmadığından lazım deyil; bir neçə kvadratmetrlik kiçik kameralar adətən altı havalandırılan tirlərin üstündə qurulur. Qrunt suyu yüksək və xırda dənəli (gilli, lilli) qruntlarda risk ən böyükdür. Döşəmə qızdırılmasının kameraya gətirdiyi kiçik əlavə istilik soyutma yükü hesabında döşəmədən ötürmə maddəsinə daxil edilir.