Soyuducu kamera, soyuducu və ya kondisioner fərq etmir; mexaniki soyutmanın hamısı eyni dörd addımlı dövrə əsaslanır. Soyuducu agent evaporatorda aşağı təzyiqdə buxarlanarkən mühitdən istilik çəkir, kompressor bu buxarı sıxaraq təzyiqini və temperaturunu yüksəldir, kondenser isti buxarı xarici havaya istilik verərək mayeyə çevirir, genişlənmə klapanı da mayenin təzyiqini düşürüb onu yenidən evaporatora göndərir. Dövr beləcə davam edir.
İstilik öz-özünə soyuqdan istiyə axmır; dövrü işlədən kompressorun sərf etdiyi elektrikdir. Buna görə soyutma sisteminin istehlak etdiyi enerji çəkdiyi istilik miqdarından deyil, istiliyi hansı temperaturdan hansı temperatura daşıdığından asılıdır: −25 °C şok kamerasından 40 °C xarici havaya istilik atmaq, 0 °C kameradan atmaqdan xeyli çox elektrik istəyir.
Praktikada dövr dörd əsas hissənin ətrafında qurulur: evaporator kameranın içində, kondenser və kompressor çöldə (soyutma qrupu), genişlənmə klapanı evaporatorun girişində. Bunların arasında resiver, filtr-quruducu, baxış şüşəsi, solenoid klapan və pressostat kimi köməkçi elementlər yerləşir; hər birinin vəzifəsi bu lüğətdə ayrı maddədə izah olunur.
Dövrün sağlam işlədiyi iki ölçmə ilə bilinir: evaporator çıxışındaki qızma (superheat) və kondenser çıxışındaki həddindən artıq soyutma (subcooling). Bu iki dəyər düzgün aralıqdadırsa agent doldurması, klapan ayarı və istilik mübadiləsi qaydasındadır.