Soyuducu kamera demək olar ki, hava keçirməyən qutudur və içindəki havanın həcmi temperaturla dəyişir. Qapı açılıb ilıq hava girdikdən sonra bağlandıqda bu hava sürətlə soyuyur və sıxılır; içəridə vakuum yaranır. Defrostda isə hava qızıb genişlənir, təzyiq yüksəlir. Havanın temperaturu cəmi 10 K dəyişsə, tam kip kamerada təzyiq təqribən 3,5%, yəni 3.500 Pa dəyişir; bu, divarın hər kvadratmetrinə 350 kiloqram yük deməkdir. Panellər və tavan bu qüvvəyə hesablanmayıb.
Klapan yoxdursa əlamətlər tanışdır: qapı bağlandıqdan sonra bir neçə dəqiqə açılmır, kipləşdirici fit çalır, tavan panelləri içəriyə doğru əyilir, birləşmə yerləri açılır; son həddə tavan çökür. Təzyiq tarazlama klapanı müəyyən təzyiq fərqində (adətən bir neçə on paskal) açılan iki qapaqla havanın hər iki istiqamətə keçməsinə imkan verir, fərq aradan qalxdıqda öz-özünə bağlanır. Sıfırdan aşağı kameralarda qapaqların ətrafında aşağı güclü qızdırıcı olur; yoxsa içəri girən rütubətli hava qapaqları buzla kilidləyir.
Seçim kameranın həcminə və temperaturun nə qədər sürətlə dəyişəcəyinə görə aparılır. İstehsalçılar hər klapan modeli üçün buraxa bildiyi hava sərfini və qarşıladığı kamera həcmini cədvəl şəklində verir; kiçik kameraya bir ədəd kifayətdir, böyük dondurulmuş anbarlara və sürətli soyudan şok kameralarına birdən çox və ya böyük kəsikli model qoyulur. İsti qaz defrostlu və qapısı tez-tez açılan kameralarda təzyiq sürətlə dəyişdiyindən ehtiyat payı saxlanır. Tənzimlənən atmosferli anbarlarda qaz buraxmayan, su və ya yağ kameralı xüsusi tiplər işlədilir.
Quraşdırmada klapan evaporatorun üfürmə axınının birbaşa dəymədiyi, yığımla bağlanmayacaq hündürlükdə divara qoyulur; xarici ağzı qapalı və quru həcmə baxmalıdır. Texniki xidməti qısa, amma vacibdir: qızdırıcının işlədiyi, qapaqların sərbəst hərəkət etdiyi və ətrafında buz toplanmadığı müəyyən intervallarla yoxlanır. Qapısı çətin açılan dondurulmuş kamerada ilk baxılacaq yer buradır. Klapan hava sızması deyil; bağlı ikən kipdir, buna görə soyutma yükü hesabında ayrıca maddə kimi yer almır.
