Soyutma kompressorunun yağı mühərrik yağına bənzəmir: agentlə eyni dövrədə dövr edir, −40 °C-də axıcı qalmalı, 120 °C-ni keçən vurma temperaturunda xarab olmamalı və agentlə qarışa bilməlidir. Yastıqlarda və silindrdə yağ təbəqəsi yaradır, sıxılma boşluqlarını bağlayır, istiliyi daşıyır. Yağın kiçik bir hissəsi vurulan qazla sistemə sürüklənir və geri qayıtmalıdır; buna görə agentlə qarışa bilmə yağ seçiminin ilk meyarıdır. Sistemdəki yağın miqdarı da vacibdir; azı yastıqları, artığı evaporatorun gücünü korlayır.
Üç əsas növü var. Mineral yağ (MO) və alkilbenzol (AB): R22 kimi xlorlu agentlərlə və ammonyakla işlədilir, rütubəti az çəkir. POE (poliolester): R404A, R134a, R449A, R448A, R407C və HFO qarışıqlarının yağıdır; bu gün kommersiya soyutmasının standartıdır. PAG (polialkilenqlikol): avtomobil kondisionerlərində, bəzi CO₂ və ammonyak sistemlərində rast gəlinir. Özlülük ISO VG sinfi ilə verilir; geniş yayılmış dəyərlər 32 və 68-dir, düzgününü kompressorun etiketi deyir.
POE-nin zəif tərəfi rütubət çəkməsidir. Açıq havada dəqiqələr içində rütubət udur; rütubətli POE istiliklə turşu yaradır, turşu da mühərrik dolağının lakını və mis səthləri yeyir. Buna görə yağ qabı istifadədən dərhal əvvəl açılır, artıq qalan yağ saxlanmır, açılan dövrə 15 dəqiqədən uzun açıq qoyulmur və hər müdaxilədə filtr-quruducu dəyişdirilir. Yaxşı vakuum belə POE-yə bağlanmış rütubəti tam çıxara bilmir; rütubəti tutan əsas element quruducudur.
Sahədə baxılacaqlar: yağ səviyyəsi baxış şüşəsinin dörddə biri ilə dörddə üçü arasında olmalıdır. Yağın rəngi açıq sarıdan tünd qəhvəyiyə dönübsə və ya yanıq iyi verirsə turşuluq testi aparılır; nəticə pisdirsə yağ və quruducu dəyişdirilir. Fərqli növ yağlar qarışdırılmır. R22-dən HFC-yə keçiddə köhnə mineral yağın payı 5%-dən aşağı endirilir. Köpüklənən yağ karterə maye agent qayıtdığının əlamətidir; karter qızdırıcısı və qızma yoxlanır.