Soğuk oda, buzdolabı ya da klima fark etmez; mekanik soğutmanın tamamı aynı dört adımlı çevrime dayanır. Soğutucu akışkan evaporatörde düşük basınçta buharlaşırken ortamdan ısı çeker, kompresör bu buharı sıkıştırıp basıncını ve sıcaklığını yükseltir, kondenser sıcak buharı dış havaya ısı vererek sıvıya çevirir, genleşme valfi de sıvının basıncını düşürüp onu yeniden evaporatöre gönderir. Döngü böylece sürer.
Isı kendiliğinden soğuktan sıcağa akmaz; çevrimi döndüren şey kompresörün harcadığı elektriktir. Bu yüzden bir soğutma sisteminin tükettiği enerji, çektiği ısı miktarına değil, ısıyı hangi sıcaklıktan hangi sıcaklığa taşıdığına bağlıdır: −25 °C bir şok odasından 40 °C dış havaya ısı atmak, 0 °C bir odadan atmaktan çok daha fazla elektrik ister.
Pratikte çevrim dört ana parça etrafında kurulur: evaporatör oda içinde, kondenser ve kompresör dışarıda (soğutma grubu), genleşme valfi evaporatörün girişinde. Bunların arasında resiver, filtre kurutucu, gözetleme camı, solenoid valf ve presostat gibi yardımcı elemanlar bulunur; her birinin görevi bu sözlükte ayrı maddede anlatılıyor.
Çevrimin sağlıklı çalışıp çalışmadığı iki ölçümle anlaşılır: evaporatör çıkışındaki kızgınlık ve kondenser çıkışındaki aşırı soğutma. Bu iki değer doğru aralıktaysa akışkan şarjı, valf ayarı ve ısı değişimi yolundadır.