U değeri, yalıtımın karnesidir. Tek katmanlı bir panelde kabaca ısı iletkenliğinin kalınlığa bölümüdür: poliüretan köpüğün iletkenliği 0,022 W/mK, kalınlık 0,10 m ise U ≈ 0,22 W/m²K; yüzeylerdeki hava filmi dirençleri eklenince 0,21’e iner. Aynı köpükle 60 mm panel 0,35, 80 mm panel 0,26, 120 mm panel 0,18, 150 mm panel 0,14, 200 mm panel 0,11 W/m²K verir. Eski kaynaklarda ve usta dilinde aynı büyüklük "k değeri" olarak geçer; tersi olan ısıl direnç R ile gösterilir.
Kullanımı basittir: ısı kazancı = U × yüzey alanı × sıcaklık farkı. Örnek: toplam 100 m² duvar ve tavanı olan 0 °C’lik bir oda, 35 °C’lik ortamda 100 mm panelle 0,21 × 100 × 35 = 735 W ısı kazanır. Aynı oda −20 °C’de çalışsa fark 55 K olur ve 100 mm panel 1.155 W geçirir; 150 mm panelle bu 770 W’a iner. Soğuk odalarda hedef, panelden geçen ısı akısını metrekare başına 8–10 W’ın altında tutmaktır.
Tasarımda her yüzey ayrı hesaplanır, çünkü sıcaklık farkları farklıdır: güneş gören çatı ve dış duvarda dış yüzey 50–60 °C’ye çıkabilir, komşu soğuk odaya bakan ara duvarda fark birkaç dereceye iner, zeminde karşı taraf 10–15 °C’lik topraktır. Kapıların U değeri panelden kötüdür; cam, gözetleme penceresi ve yalıtımsız zemin en zayıf yüzeylerdir. Katalogdaki U değeri panelin ortası içindir; ek yerleri, kilitler ve köşeler gerçek ortalamayı %5–15 kötüleştirir.
Dikkat edilecekler: köpük yaşlandıkça iletkenliği bir miktar artar, bu yüzden hesapta beyan edilen "yaşlanmış" tasarım değeri kullanılır. Islanan yalıtım değerini büyük ölçüde yitirir; buhar kesicinin ve ek yeri sızdırmazlığının önemi buradan gelir. Daha kalın panelin ek maliyeti bir kez ödenir, düşük U değerinin kazancı her gün alınır. Soğutma yükü hesaplayıcısında panel kalınlığını değiştirdiğinizde iletim yükünün nasıl değiştiğini doğrudan görürsünüz; birim çeviricimiz W, kcal/h ve BTU/h arasındaki dönüşümleri verir.