Geleneksel kontrolde kondenser fanları basma basıncını yaz kış aynı değerde, örneğin 40 °C yoğuşmada tutar. Oysa dış hava 10 °C iken kondenser 20–25 °C’de de yoğuşturabilir. Yüzer yoğuşmada ayar noktası sabit değildir; dış hava sıcaklığına belirli bir fark eklenerek hesaplanır, tipik olarak dış hava + 8–12 K. Hava soğudukça hedef düşer, kompresör daha düşük basınca basar ve daha az güç çeker.
Kazanç doğrudan hesaplanabilir: yoğuşma sıcaklığındaki her 1 K düşüş kompresör tüketimini %2–3 azaltır ve kapasiteyi biraz artırır. Yoğuşmayı 40 °C’den 25 °C’ye indirmek, o saatlerde tüketimi yaklaşık üçte bir düşürür. Türkiye’nin iç bölgelerinde geceler ve kış ayları uzun süre serin geçtiğinden yıllık tasarruf %10–20’yi bulur. Fanların daha çok çalışması bir miktar ek tüketim getirir; EC fanlarla bu ek yük küçük kalır.
Yoğuşmanın inebileceği bir alt sınır vardır. Termostatik genleşme valfi, önündeki ve arkasındaki basınç farkıyla akışkan geçirir; fark çok azalırsa evaporatör aç kalır. Mekanik valfli sistemlerde bu yüzden yoğuşma en az 25–30 °C’de tutulur. Elektronik genleşme valfi çok daha düşük basınç farkında çalışabildiğinden sınır 15–20 °C’ye iner. Kompresörün çalışma zarfı, yağ ayırıcının verimi ve sıcak gaz defrostu için gereken basınç da alt sınırı belirler.
Uygulama için gerekenler: dış hava sensörü, basma basıncı transmitteri, devir kontrollü kondenser fanları ve bu mantığı çalıştıran bir kontrol cihazı. Isı geri kazanımı yapılan tesislerde ikisi çelişir; sıcak su için yüksek yoğuşma, verim için düşük yoğuşma istenir ve öncelik mevsime göre seçilir. Mevcut sistemlerde çoğu zaman yalnızca ayar değişikliği ve fan kontrolü eklenmesiyle uygulanabilir. Kataloğumuzdaki kondenserlerin kapasiteleri farklı sıcaklık farklarında verilir.