Rəf ömrü məhsulun sabit xüsusiyyəti deyil, şəraitin nəticəsidir. Eyni çiyələk 0 °C-də 5–7 gün, 10 °C-də 2 gün, 20 °C-də bir gündən az qalır. Təxmini qayda: xarabolmaya səbəb olan reaksiyalar hər 10 K-də 2–3 dəfə sürətlənir. Nümunə müddətlər: alma 0 °C-də 3–6 ay, yerkökü 0 °C-də 4–6 ay, kahı 0 °C-də 2–3 həftə, banan 13–14 °C-də 1–4 həftə, təzə qırmızı ət 0 °C-də 1–3 həftə, təzə balıq buzda bir neçə gündən iki həftəyə qədər.
Temperaturdan sonra ikinci amil rütubətdir: aşağı rütubət su itkisi və solma, lazım olduğundan yüksək rütubət isə kif deməkdir. Üçüncüsü məhsulun anbara giriş vəziyyətidir; əzilmiş, gec soyudulmuş və ya yığımda həddən artıq yetişmiş məhsul ən yaxşı kamerada belə az qalır, çünki soyuq anbar keyfiyyəti artırmır, yalnız itkini yavaşladır. Etilen, hava hərəkəti, qablaşdırma və atmosferin tərkibi də müddəti dəyişir: tənzimlənən atmosfer almanın ömrünü 8–10 aya, vakuum qablaşdırma təzə mal ətininkini bir neçə həftəyə çatdırır.
Dondurulmuş məhsulda xarabolma dayanmır, yavaşlayır. −18 °C-də yağsız mal əti təqribən 12 ay, toyuq 9–12 ay, yağlı balıq 3–4 ay, tərəvəzlərin çoxu 12–18 ay keyfiyyətini saxlayır; eyni yağlı balıq −25 °C-də 6–8 aya, −30 °C-də bir ilə yaxınlaşır. Məhdudlaşdıran mikrob deyil, yağın acıması və səthin qurumasıdır. Temperatur dalğalanması bu müddətləri nəzərəçarpacaq dərəcədə qısaldır; dondurulmuş anbarda sabit temperatur bir neçə dərəcə aşağı, amma oynaq temperaturdan daha dəyərlidir.
Etiketdə iki ayrı tarix olur: mikrobioloji baxımdan tez xarab olan qidalarda "son istifadə tarixi" (təhlükəsizlik həddi), digərlərində "tövsiyə olunan istifadə tarixi" (keyfiyyət həddi). Hər ikisi etiketdə yazılan saxlama şəraitindən asılıdır; şərait pozulsa tarix mənasını itirir. Anbar istismarçısı üçün praktik nəticə: ilk girən ilk çıxır qaydası, fasiləsiz temperatur qeydi və məhsulu mümkün qədər tez soyutmaq. Qida saxlama şərtləri bələdçisi onlarla məhsul üçün temperatur, rütubət və gözlənilən saxlanma müddətini bir yerdə verir.