Oda sıcaklığı 0 °C’nin altındaysa ya da buharlaşma sıcaklığı −5 °C’den düşükse evaporatörde biriken kar kendiliğinden erimez. Elektrikli defrostta, lamel paketine açılmış deliklere sürülen çubuk rezistanslar belirli aralıklarla enerjilenir, kompresör ve fanlar durur, kar eriyip tavadan drenaja akar. Donmuş odalarda tavanın altına ayrıca bir tava rezistansı konur; yoksa eriyen su tavada yeniden donar. Fanların durması, eriyen suyun ve sıcak havanın ürünün üzerine ve odaya savrulmasını önler.
Rezistansların toplam gücü evaporatörün büyüklüğüne göre birkaç yüz watt ile onlarca kilowatt arasındadır; kabaca soğutma kapasitesinin yarısı ile tamamı arasında bir değerdir. Küçük cihazlarda 230 V tek faz, büyüklerde üç faza dengeli dağıtılmış 400 V bağlantı kullanılır. Tipik ayar, günde 3–6 defrost ve en çok 20–30 dakikalık süredir. Defrostu süre değil, lamel sıcaklığını ölçen sensör bitirmelidir; bitiş değeri genellikle +8 ile +15 °C arasıdır.
Defrost enerjisinin büyük bölümü odaya ısı olarak kalır. Bu yüzden gereğinden sık ya da uzun defrost hem elektrik faturasını hem de oda sıcaklığındaki dalgalanmayı büyütür. Defrosttan sonra birkaç dakikalık damlama süresi ve fan gecikmesi verilir; böylece lamelde kalan su damlacıkları ürüne savrulmaz, ılık hava odaya üflenmez. Büyük tesislerde elektrik yerine sıcak gaz defrostu daha ekonomiktir. Defrost saatleri kapının az açıldığı, yükün düşük olduğu saatlere denk getirilir.
Emniyet için rezistans devresinde, kontrol cihazından bağımsız çalışan bir sınır termostatı bulunmalıdır; kontaktör yapışırsa rezistans plastik tavayı ve paneli tutuşturacak kadar ısınabilir. Kar bir bölgede hiç erimiyorsa o rezistans kopmuş olabilir; akım ölçülerek ve yalıtım direnci test edilerek bulunur. Kataloğumuzda her evaporatörün defrost gücü ve rezistans adedi model tablosunda verilir. Rezistans değiştirilirken aynı boy, güç ve gerilimde olanı takılır; daha güçlüsü lameli ve tavayı aşırı ısıtır.