Kompresör buhar sıkıştırmak için yapılmıştır; sıvı sıkıştırılamaz. Evaporatörden sıvı gelirse valf plakaları kırılır, yağ incelir, yataklar sarar. Sıvı ayırıcı emiş hattına konan dik bir kaptır: gelen karışım kaba girince hızı düşer, sıvı dibe çöker, buhar üstten alınır. Kabın içindeki U biçimli çıkış borusu buharı üstten emer; dipte biriken sıvı zamanla çevreden ısı alıp buharlaşır. Böylece kalkışta ve defrost sonrasında görülen kısa süreli sıvı dönüşleri kompresöre ulaşmadan karşılanır.
U borunun en alt noktasında 1–2 mm çapında küçük bir delik bulunur. Dipte akışkanla birlikte yağ da birikir; bu delik yağı ve az miktarda sıvıyı, kompresöre zarar vermeyecek ölçüde, buhar akımına katar. Delik olmasa yağ kapta kalır ve kompresör yağsız çalışır. Deliğin tıkanması aynı sonucu doğurur; bu yüzden bazı modellerde önünde süzgeç vardır ve sistemin temiz tutulması önem taşır. Kirli sistemlerde ilk tıkanan yer burasıdır.
Sıvı ayırıcı şu sistemlerde gereklidir: sıcak gaz defrostlu ve çevrimi tersine dönen ısı pompalı sistemler, şarjı büyük ve hattı uzun split sistemler, kılcal borulu cihazlar, yükü hızla değişen şok odaları ve sıvı taşmalı evaporatörler. Hacmi, sistemdeki toplam akışkan şarjının en az yarısını tutacak büyüklükte seçilir. Bağlantı çapı emiş hattına uygun olmalı, içindeki gaz hızı yağı taşımaya yetmelidir. Fazla büyük seçilen kapta ise yağ birikir ve geri dönmez.
Kap kompresöre yakın, dik ve giriş–çıkış ağızları doğru yönde monte edilir; ters bağlanırsa işe yaramaz. Soğuk çalıştığı için dışı terler ve paslanır; yalıtılması ömrünü uzatır. Sıvı ayırıcı bir sigortadır, çare değildir: sürekli sıvı geliyorsa asıl neden aranır. Yanlış ayarlı genleşme valfi, düşük kızgınlık, karlanmış evaporatör, duran fan ya da fazla akışkan şarjı en sık rastlanan nedenlerdir. Kabın gövdesinde kalıcı karlanma, içinde sürekli sıvı bulunduğunun işaretidir.