Zemin, odanın en çok yük taşıyan ve sonradan düzeltilmesi en zor yüzeyidir. İki ana tip vardır. Zemin paneli: duvar paneliyle aynı poliüretan dolgulu, üstü kaymaz desenli sac ya da su kontrplağı kaplı hazır paneldir; yaya, el arabası ve transpalet trafiği olan küçük ve orta odalarda kullanılır. Yalıtımlı beton zemin: sıkıştırılmış dolgu ve grobeton üstüne buhar kesici, yüksek basınç dayanımlı yalıtım levhası, ayırıcı örtü ve 12–20 cm donatılı beton plak; forklift ve raf sistemi olan depoların çözümüdür.
Yalıtım kalınlığı oda sıcaklığına göre seçilir: 0 °C ve üstü odalarda 50–80 mm, −20 °C odalarda 120–150 mm, şok odalarında 150–200 mm. Beton altında kullanılan levha ezilmemelidir; basınç dayanımı en az 300 kPa olan XPS (ekstrüde polistiren) ya da yüksek yoğunluklu poliüretan levha iki kat ve derzleri şaşırtmalı döşenir. Buhar kesici her zaman sıcak tarafta, yani yalıtımın altında yer alır ve duvar panelinin dış sacıyla birleştirilir; aksi hâlde toprak nemi yalıtıma işler ve donar.
Pozitif odalarda zemin yalıtımı bazen atlanır; toprak sıcaklığı 10–15 °C olduğundan kayıp sınırlı görünür, ama büyük alanlarda yükün belirgin bir kalemi olur ve duvar dibinde terleme yapar. Sıfırın altındaki odalarda yalıtım tartışılmaz, üstelik altına zemin ısıtması ya da havalandırma gerekir; yoksa toprak donar ve zemini kaldırır. Islak çalışılan işleme odalarında zemin gidere doğru %1–2 eğimli yapılır; donmuş odalara gider konmaz, eriyen defrost suyu yalıtımlı ve ısıtıcılı boruyla dışarı alınır.
Sık görülen hatalar: zemin panelini forklifte dayanacak sanmak (tekerlek yükü sacı çökertir, köpük ezilir), duvar ile zemin birleşiminde iç sacı kesmeden bırakıp ısı köprüsü oluşturmak, kapı eşiğinde yalıtımı kesintiye uğratmak ve beton derzlerini açık bırakıp yıkama suyunu yalıtıma kaçırmak. Yüzey kaplaması olarak gıda tesislerinde epoksi ya da poliüretan esaslı, kaymaz ve yıkanabilir kaplama kullanılır. Soğutma yükü hesaplayıcısında zemin yalıtım kalınlığını değiştirerek zeminden gelen ısının toplam yükteki payını görebilirsiniz.