Kompresör yaylı ya da lastik takozların üzerinde durur ve özellikle kalkışta ve duruşta gövdesi birkaç milimetre oynar. Borular ise şaseye sabittir. Bu hareket her çalışmada lehim ekine ve dirseklere yüklenir; bakır yorulur ve aylar sonra kılcal bir çatlak açılır. Soğutma gruplarındaki akışkan kaçaklarının önemli bir bölümünün kaynağı titreşim çatlaklarıdır. Titreşim emici bu hareketi kendi üzerinde söndürür. Kaçak fark edildiğinde akışkanın önemli bölümü çoktan gitmiş olur.
Parça, ince cidarlı paslanmaz çelik bir körükten, onu basınca karşı tutan tel örgüden ve iki ucundaki bakır lehim ağızlarından oluşur. Çapı hat çapına eşit seçilir; çalışma basıncı kullanılan akışkana uygun olmalıdır, R410A ve CO₂ için yüksek basınçlı tipler gerekir. Küçük hermetik kompresörlerde aynı işi, boruya verilen bir halka (titreşim lupu) görür; ayrı bir parça kullanılmaz. Boyu, çapına bağlı olarak genellikle 20–40 cm arasında değişir ve kısaltılamaz.
Montaj kuralı açıktır: titreşim emici kompresöre olabildiğince yakın ve krank miline paralel konur; böylece gövdenin sallanma hareketini eksenine dik karşılar. Körük sıkışmaya ve çekmeye çalışmaz, yalnızca yana esner. Gergin, sıkışık ya da burulmuş takılmamalı; öbür ucu sağlam bir kelepçeyle şaseye sabitlenmelidir. Hareket iki eksendeyse birbirine dik iki parça kullanılır. Yanlış yönde takılan emici titreşimi söndürmez, kendisi yorulur ve ilk çatlayan parça olur. Kompresör takozlarının nakliye cıvataları da devreye almadan önce gevşetilir.
Lehim sırasında körük ıslak bezle soğutulur ve içinden azot geçirilir; aşırı ısınan körük sertleşir ve kısa sürede çatlar. Emiş hattında sıfırın altında çalışan emicilerde körüğün kıvrımlarına su dolup donarsa körük ezilir; bu yüzden üzeri yalıtılır ya da kılıflı tip seçilir. Titreşim emici boru tesisatındaki hizasızlığı düzeltmek için kullanılmaz; borular önce doğru hizalanır. Körükte yağ izi ya da örgüde kopuk tel görülürse parça beklenmeden değiştirilir.