Kamera temperaturu 0 °C-dən aşağıdırsa və ya buxarlanma temperaturu −5 °C-dən aşağıdırsa evaporatorda toplanan qırov öz-özünə ərimir. Elektrikli defrostda lamel paketində açılmış deşiklərə salınan çubuq qızdırıcılara müəyyən intervallarla gərginlik verilir, kompressor və fanlar dayanır, qırov əriyib tavadan drenaja axır. Dondurulmuş kameralarda tavanın altına ayrıca tava qızdırıcısı qoyulur; yoxsa əriyən su tavada yenidən donur. Fanların dayanması əriyən suyun və isti havanın məhsulun üstünə və kameraya sovrulmasının qarşısını alır.
Qızdırıcıların ümumi gücü evaporatorun böyüklüyünə görə bir neçə yüz vatt ilə onlarla kilovat arasındadır; təxminən soyutma gücünün yarısı ilə tamı arasında bir dəyərdir. Kiçik cihazlarda 230 V bir faza, böyüklərdə üç fazaya tarazlı paylanmış 400 V birləşmə işlədilir. Tipik ayar gündə 3–6 defrost və ən çox 20–30 dəqiqəlik müddətdir. Defrostu müddət deyil, lamel temperaturunu ölçən sensor bitirməlidir; bitmə dəyəri adətən +8 ilə +15 °C arasındadır.
Defrost enerjisinin böyük hissəsi kamerada istilik kimi qalır. Buna görə lazım olduğundan tez-tez və ya uzun aparılan defrost həm elektrik haqqını, həm də kamera temperaturundakı dalğalanmanı böyüdür. Defrostdan sonra bir neçə dəqiqəlik damcılama müddəti və fan gecikməsi verilir; beləliklə lameldə qalan su damcıları məhsula sovrulmur, ilıq hava kameraya üfürülmür. Böyük müəssisələrdə elektrik əvəzinə isti qaz defrostu daha sərfəlidir. Defrost saatları qapının az açıldığı, yükün aşağı olduğu saatlara salınır.
Təhlükəsizlik üçün qızdırıcı dövrəsində nəzarət cihazından asılı olmadan işləyən hədd termostatı olmalıdır; kontaktor yapışsa qızdırıcı plastik tavanı və paneli alışdıracaq qədər qıza bilər. Qırov bir sahədə heç ərimirsə, həmin qızdırıcı qırılmış ola bilər; cərəyan ölçülərək və izolyasiya müqaviməti sınanaraq tapılır. Kataloqumuzda hər evaporatorun defrost gücü və qızdırıcı sayı model cədvəlində verilir. Qızdırıcı dəyişdirilərkən eyni uzunluqda, gücdə və gərginlikdə olanı qoyulur; daha güclüsü lameli və tavanı həddən artıq qızdırır.