Xüsusi istilik məhsulun soyudulmağa nə qədər "müqavimət göstərdiyini" bildirir. Suyun xüsusi istiliyi 4,19 kJ/kg·K ilə məlum olan ən yüksək dəyərlərdən biridir; havanınkı 1,0, poladınkı 0,5, buzunku 2,1 civarındadır. Qidaların çoxu sudan ibarət olduğu üçün dəyərləri suyun payını izləyir: kahı və xiyar 4,0, alma və portağal 3,6–3,8, yağsız ət və balıq 3,3–3,6, yağlı ət 2,5–3,0, kərə yağı və quru məhsullar 1,5–2,5 kJ/kg·K. Suyun payı artdıqca məhsulu soyutmaq daha çox enerji istəyir.
Donma nöqtəsindən aşağıda dəyər təqribən yarıya enir, çünki su artıq buzdur: donmuş ət və balıq 1,7–1,9, donmuş meyvə və tərəvəz 1,8–2,0 kJ/kg·K. Buna görə hər məhsul üçün iki ayrı xüsusi istilik verilir: donmadan yuxarı və donmadan aşağı. Dondurma hesabı üç hissədən ibarətdir: donma nöqtəsinə qədər hiss olunan istilik (donmadan yuxarı xüsusi istilik), donma zamanı gizli istilik və donma nöqtəsindən son temperatura qədər hiss olunan istilik (donmadan aşağı xüsusi istilik). Ən böyük pay gizli istiliyindir.
Hesab bir sətirdir: istilik = kütlə × xüsusi istilik × temperatur fərqi. Nümunə: 1.000 kq alma 25 °C-dən 0 °C-yə soyudulacaq; 1.000 × 3,65 × 25 = 91.250 kJ, yəni təqribən 25 kWh istilik çəkilməlidir. Bu iş 20 saata görüləcəksə məhsul yükü 1,3 kW, 5 saata görüləcəksə 5 kW-dır. Eyni məhsul, eyni istilik; müddət qısaldıqca lazım olan soyutma gücü böyüyür. İlkin soyutma və şok kameralarının saxlama kameralarından qat-qat güclü olmasının səbəbi budur.
Unudulan maddə qablaşdırmadır. Taxta palet və yeşik (təqribən 2,0–2,5), karton (1,4–1,7), plastik yeşik (1,7–1,9) və polad araba (0,5 kJ/kg·K) da məhsulla birlikdə soyudulur; ağır taxta yeşiklərdə qablaşdırma məhsul yükünün 10–15%-nə çata bilər. Mənbələrdəki xüsusi istilik dəyərləri orta rəqəmlərdir; sort, yetişkənlik və yağlılıqla bir neçə faiz dəyişir, hesabda bu fərq ehtiyat payı ilə qarşılanır. Soyutma yükü hesablayıcısında məhsulu seçdikdə xüsusi istilik dəyəri öz-özünə gəlir; məhsul məlumatları qida saxlama şərtləri bələdçisi ilə ortaqdır.