Karlanma ile buzlanma aynı şey değildir. Kar gevşek ve beyazdır, her defrostta erir. Buz ise yarım kalan defrostların ürünüdür: kar kısmen erir, su kanatlardan akamadan yeniden donar ve her çevrimde biraz daha kalınlaşan sert bir blok oluşur. Blok genellikle evaporatörün alt sıralarından ve arka yüzünden başlar, tavayı doldurur, sonunda fan kanatlarına kadar ulaşır. Bu noktada evaporatör hava geçirmez, oda sıcaklığı yükselir.
Sık görülen sebepler: yanmış ya da gevşemiş defrost rezistansı, defrost bitiş sensörünün yanlış yere takılması ya da arızası, defrost süresinin kısa veya sayısının az ayarlanması, donmuş drenaj borusu (drenaj ısıtıcısı arızası), tavanın eğimsiz olması. Sürekli açık kalan kapı, yırtık conta ve panel birleşimlerinden sızan nemli hava da defrostun kaldıramayacağı kadar nem taşır. Çalışmayan fan ve eksik şarj, evaporatörün bir bölümünde yerel buzlanma yapar.
Belirtiler birbirine bağlıdır: oda sıcaklığı ayarın üstünde kalır, kompresör durmadan çalışır, emiş basıncı normalin altına iner, evaporatörden gelen hava zayıflar, fan buza sürterek ses yapar, tavandan ya da tavadan su damlar. Kontrol cihazındaki kayıtlarda defrostların hep süre sınırıyla bittiği, kanat sensörünün bitiş sıcaklığına hiç ulaşmadığı görülür. Bu kayıt, sorunun defrost tarafında olduğunun en açık kanıtıdır ve aramayı kısaltır. Kayıt yoksa bir defrost baştan sona izlenir.
Müdahalede buz, soğutma durdurulup elle başlatılan uzun bir defrostla ya da ılık suyla eritilir. Tornavida, keski ve çekiçle kırmak kanatları ezer, boruyu deler ve akışkanı kaçırır. Buz eridikten sonra asıl sebep bulunmadan sistem yeniden çalıştırılırsa blok birkaç günde geri gelir. Rezistans akımları, bitiş sensörü, drenaj hattı ve kapı sırayla kontrol edilir. Donmuş muhafaza odalarında drenaj borusu mutlaka ısıtıcılı ve sifonlu olmalıdır.