Hər məhsul "nə qədər soyuq, o qədər yaxşı" qaydasına uymur. Alma, üzüm, yerkökü 0 °C-də aylarla qaldığı halda, isti iqlim mənşəli məhsulların hüceyrə membranları müəyyən temperaturdan aşağıda funksiyasını itirir. Məhsul donmur, amma toxuması pozulur. Tipik alt hədlər: banan 13 °C, yaşıl yetişmiş pomidor 12–13 °C, limon və qreypfrut 10–13 °C, xiyar, badımcan və bamiyə 10 °C, manqo 10–13 °C, bibər və yaşıl lobya 7 °C, portağal 3–8 °C, nar 5 °C. Kartofda 4 °C-dən aşağıda nişasta şəkərə çevrilir; qızardılanda qaralır.
Əlamətlər: qabıqda çökəkliklər və su hopmuş kimi ləkələr, qaralma və ya bozarma, daxili toxumada qəhvəyiləşmə, yetişə bilməmə, dad itkisi və tez çürümə. Məkrli tərəfi budur: əlamətlər çox vaxt soyuducu kamerada görünmür, məhsul market rəfinə və ya mətbəxə çıxıb qızdıqdan bir-iki gün sonra üzə çıxır. Anbardar məhsulu sağlam təhvil verdiyini düşünür, şikayət günlər sonra gəlir. Zədə temperaturla müddətin hasilidir; bir neçə saatlıq aşağı temperatur əksər məhsulda iz qoymur, günlərlə davam edən qoyur.
Soyuducu kamera layihəsində bunun qarşılığı düzgün ayar dəyəri və dar temperatur zolağıdır. Banan kamerası 14 °C-yə ayarlanıbsa, evaporatordan üfürülən hava 13 °C-dən aşağı enməməlidir; bu, böyük səthli evaporator, aşağı temperatur fərqi (TD, kamera havası ilə buxarlanma temperaturu arasındakı fərq) və pilləli və ya inverterli güc nəzarəti deməkdir. Üfürülən havanın birbaşa dəydiyi üst sıra qutular ilk zədələnənlərdir. İlkin soyutmada da eyni hədd keçərlidir: xiyar və pomidor 0 °C su və ya hava ilə soyudulmur.
Qarışıq saxlama ən çox rast gəlinən səhv mənbəyidir: tərəvəzçi anbarında tək kamera 2 °C-yə ayarlanır, alma və yerkökü razı qalır, pomidor, xiyar, badımcan və banan zədələnir. Həll ən azı iki temperatur zonasıdır: 0–2 °C və 8–12 °C. Soyuq zədəsi donma zədəsi ilə qarışdırılmamalıdır; donma toxumanın buz bağlamasıdır və əksər təzə məhsulda −0,5 ilə −2 °C arasında başlayır. Hansı məhsulun hansı temperaturda saxlanacağını qida saxlama şərtləri bələdçisində məhsul-məhsul tapa bilərsiniz.